Mijn allereerste wedstrijden, rond 1992. Het was toen aardig druk op de tribunes, maar door mijn onbekendheid met stadions en mijn jeugdigheid leek ook alles veel groter dan het uiteindelijk bleek te zijn.
Die allereerste keer de hoek om naar de Oost-tribune en dan tussen de menigte je naar je plek bovenin worstelen, een beetje links van de Mid-side. Zoveel mensen op elkaar gedrukt en toch stonden mensen altijd wel op hun eigen plekje. Langzaamaan in contact met de fanatiekelingen en even later sta je middenin de Mid-side. Binnen de kortste keren waren de tribunes alweer helemaal leeg en w�s je met nog maar enkele tientallen anderen de Mid-side. Ik herinner me een thuiswedstrijd tegen Dordrecht, in de mist, waar nog geen 500 man op afgekomen was. Maar toch, dat lege stadion met die mist, de boodschappen aan het adres van Cor Lems kwamen daardoor haarscherp aan. Cor trok dat niet en ging er met rood af.
De eerste uitwedstrijden, dat was helemaal een bom aan indrukken. Fortuna was volgens mij mijn eerste uitwedstrijd. De oude Baandert was misschien een oud hok, maar voor mij was het eindeloos indrukwekkend. Een enkel busje met fans mee en naast ons in het donker een afgeladen sta-tribune vol Limburgers die ons aanstaarden. Chris Otte was er nog bij, die trouw de hekken in werd gezongen.
